Aberracja chromatyczna to cecha soczewki lub układu optycznego, polegająca na odmiennych odległościach ogniskowania (wartościach współczynnika załamania) dla różnych barw widmowych światła (różnych długości fali światła). W rezultacie występuje rozszczepienie światła, które powoduje, że jasne fragmenty obrazu na ciemnym tle będą miały dodatkowe barwne obwódki.
Aberracja chromatyczna występuje również w soczewce ludzkiego oka, powodując barwne obwódki (pomarańczowe i niebieskie) wokół ciemnych przedmiotów na jasnym tle.
Po raz pierwszy została skorygowana w dużym stopniu w układzie soczewek o nazwie achromat wynalezionym przez Anglika Johna Dollond'a (1706-1761) w Anglii. Praktycznie pełną jej korekcję zapewnia apochromat.
Zjawisko to jest znane również w czarno-białej fotografii. Nie występują tam co prawda kolory, ale aberracja chromatyczna powoduje nieostrość obrazu. Korekcję można osiągnąć poprzez zastosowanie apochromatu, lub też przez użycie odpowiedniego filtru kolorowego o wąskim pasmie przepustowości lub przez odpowiednie konwertowanie pojedynczych kanałów koloru do kanału czarno-białego. Niektóre z tych metod wymagają jednak zwiększenia czasu ekspozycji.
Wróć do słownika lub do listy terminów fotograficznych