Diapozytyw jest to pozytywowy obraz (monochromatyczny lub wielobarwny) naniesiony na materiał przezroczysty lub wytworzony w jego wnętrzu. Aby móc go obejrzeć lub wykorzystać do innych celów niezbędne jest użycie światła przechodzącego. Najczęściej diapozytywy występują w postaci klisz, rzadziej w postaci płyt szklanych lub z wysokoprzezroczystych tworzyw sztucznych.
Diapozytywy można otrzymywać różnymi metodami, np. poprzez fotografię, kopiowanie stykowe, naświetlanie na specjalnych naświetlarkach laserowych, druk poligraficzny, w postaci wydruków na różnego rodzaju drukarkach komputerowych, a także poprzez ręczne naniesienie obrazu. Sam obraz może być nieprzepuszczający światła lub częściowo transparentny. W przypadku materiałów światłoczułych, diapozytywy można otrzymywać poprzez fotografię bezpośrednią i wywołanie w procesie odwracalnym, lub poprzez fotograficzne kopiowanie negatywów.
Pod koniec XX wieku, standardem wywoływania fotograficznych barwnych materiałów odwracalnych diapozytywowych stał się proces E-6. Kolorowe diapozytywy fotograficzne w porównaniu z odbitkami z negatywów podobnej klasy i czułości charakteryzują się niższą ziarnistością, większym nasyceniem barw oraz większym kontrastem. Przemysł fotograficzny wytwarza współcześnie m.in. specjalne diapozytywy do fotografii krajobrazowej i przyrodniczej (o bardzo dużym nasyceniu barw), portretowe (o optymalnym oddaniu kolorów skóry), wysokoczułe diapozytywy reporterskie, uniwersalne diapozytywy amatorskie, a także diapozytywy czarno-białe.
Wróć do słownika lub do listy terminów fotograficznych