Fotografia otworkowa to technika wykonywania zdjęć przy pomocy aparatu typu camera obscura.
Światło przechodząc przez otworek o małej średnicy tworzy na przeciwległej ścianie obraz, którego jasność będzie proporcjonalna do jasności punktu na zewnątrz oraz wielkości otworka. Jeśli otworek nie jest dostatecznie mały nie może być traktowany jako punkt, światło wychodzące z jednego punktu przedmiotu utworzy na matówce koło o wielkości proporcjonalnej do wielkości otworka, dlatego zwiększanie średnicy otworka zmniejsza ostrość obrazu. Zmniejszanie średnicy otworka poprawia ostrość, ale zmniejsza jasność. Poprawa ostrości nie jest dowolna, gdy otworek ma średnicę porównywalną z długością fali świetlnej na ekranie wyraźnie widać rozmycie obrazu wywołane dyfrakcją światła.
Wewnątrz ciemni kamery powstaje obraz wystarczająco mocny, by naświetlić materiał światłoczuły. Obraz powstający różni się od obrazu uzyskanego przez aparat fotograficzny tym, że jest bardziej miękki-nieostry. Wielkość krążka rozproszenia jest stała dla przedmiotów znajdujących się w dowolnej odległości od otworka kamery, dzięki czemu głębia ostrości w fotografii otworkowej rozciąga się od zera do nieskończoności.
Wróć do słownika lub do listy terminów fotograficznych